میشه دیگه...

نه وقتی که به الف.شین گفتم نه روزه نمیگیرم

نه دیشب که به مامان گفتم عامو من غذا میخورم دو مین بعد گشنمه چطور روزه بگیرم و خندیدم

نه وقتی دلم کشید لاک بزنم اما حوصلم نشد

نهه حتی وقتی تا ساعت ۳ خوابم نبرد

تو هیچ کدوم ازین حالتا نمیدونستم میخوام روزه بگیرم

و خیلی اتفاقی گفتم حیف این حال معنوی....

داشتم میرفتم سحری(قرار بود ناهارم باشه) رو بگیرم که تصمیم گرفتم روزه بگیرم

نمیدونم

شاید همه ی اون چیزا دست به دست هم داد تا روزه بگیرم....شاید همش توهمو ساخته ی ذهن منِ

به هرحال...خداجون

من روزه گرفتم

کمک کن تو این گرمای یزد تلف نشم...از گرسنگی نمیرم و حال درس خوندن داشته باشم

دوسِت دارم

........